ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනයේ ගැඹුර තේරුම් ගනිමු.



ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනයේ දිග පලල ගැන නොව ගැඹුර ගැන කියවෙන අතිශයින්ම  ඓතිහාසික දවසක් අවසන් වී ඇත. 2015 ජනවාරි මස 08 වන දින මුලු දෙන ලදුව 2018 පළාත් පාලන මැතිවරණයේ අවසාන ප්‍රතිඵලය නිකුත්වීමෙන් කූඨප්‍රාප්තිය සටහන් කළ දේශපාලන සංසිද්ධි මාලාව ආසියාවේ පැරණිතම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යය වන ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය ගැන අතිශය පැහැදිලි කියවීමකට අපට ඉඩ සලසා දේ. 

2015 වසරේදී ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ පත්වීම තේරුම් ගත යුත්තේ සහ ඉතාම හොඳින් තේරුම් ගත හැක්කේ 2016 වසරේ අප්‍රේල් මාසයේදී පූජිත ජයසුන්දර පොලිස්පතිවරයා බවට පත්වීමත් ඒ හා බැඳුණු මෙරට ජන විඥානයේ ආස්ථානයන් කිහිපයකිනුත්ය. 

ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය නමැති අතිශය දූෂිත සහ දේශපාලන බලය මත හැසිරවෙන ආයතනයෙන් පීඩාවට පත්ව සිටි මෙරට සාමාන්‍ය ජනතාව වනාහී පොලිස් සේවාවක පැවතිය යුතු ස්වාධීනත්වය, පාරදෘශ්‍යතාවය හෝ වගවීමේ ගුණය වැනි කිසි‍වක් හෝ පිළිබඳ  අවබෝධයක් නැති පුද්ගලයන්ය, නැතහොත් ඒවා පිළිබද විශේෂ ඉගෙනීමක් සහ විශ්වාසයක් නොමැතිවූවන්ය. දැන් මේ පොලීසිය ස්වාධීනකර ගුණාත්මක තත්ත්වයෙන් යුතු ආයතනයක් බවට එය පත්කිරීමට කල්පනා කළ මෙරට බහුතරයකගේ තේරීම වූයේ පූජිත ජයසුන්දර නමැති කාර්යක්ෂම, ස්වාධීන, හා වෙනස් පොලිස් නිලධාරියා පොලිස්පති පුටුවේ වාඩිකරවීමේ කම්මැලි ක්‍රමය හරහා පොලිස් සේවය වෙනස්වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තුවීමය. ඒ අර්ථයෙන් ලංකාවේ පොලිස් සේවයේ දූෂිත අකාර්යක්ෂම පොලිස්කාරයන් පමණක් දකින ජනතාවට පූජිත ජයසුන්දර මැජික් එකක් විය. ඒ අනුව ෆේස්බුක් පේජ්කාරයන් පූජිත ජයසුන්දරගේ ෆොටෝ දමා පොලිස් සේවයේ වෙනසක් උදෙසා ව්‍යවස්ථාදායක සභාව විසින් පූජිත ජයසුන්දර පොලිස්පති කරවිය යුතුයැයි කැම්පේන් කරන්නට විය. මෙරට බොහෝ ජනමාධ්‍යද මේ හා සමාන කැම්පේන්වල කොටස් කාරයන් වූ අතර රථවාහන පොලීසියේ පොලිස් කොස්තාපල්වරු පගා ගහන්නේදැයි බැලීමට කැළණිය පාළම උඩ පූජිත සැගවී බලා සිටි ආකාරය ගැන වීර කතා පත්තරවලත් සමාජ මාධ්‍යවලත් වේගෙයෙන් පැතිරෙන්නට විය. 

ලංකාවේ ජනතාවගේ මේ ෆැන්ටසිය අවසන් වූයේ පූජිත ජයසුන්දර පොලිස්පතිවරයා ලෙස පත්වීමෙන් අවුරුද්දක් ගත වෙන කාලයේදී ඔහු  විදුලි සෝපානයකදී කවුදෝ මිනිසෙකුට පහර දෙන වීඩියෝවක් සාමාජ මාධ්‍ය තුළ පැතිරෙන්නට වීමෙනි. තමන් විශ්වාස කළ මිනිසා තමන් බලාපොරොත්තුවූ චරිතයම නොවන වග මිනිසුන් එතැනදී තේරුම්ගන්නා ලදි. දැන් පූජිත තවදුරටත් මැජික් එකක් නොවන අතර ඔහුව පහසුවෙන් රීප්ලේස් වීමේ ඉඩක් නිර්මාණයව ඇත. 

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සංසිද්ධියද මේ ආකාරමය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන පොදු අපේක්ෂකයා වීම යනු මෙරට දේශපාලනයේ කලෙකින් දක්නට නොලැබුනු මැජික් එකකි. එය ලංකා දේශපාලනයේ බල අරගලයේ ප්‍රභූන් කිහිප දෙනෙක් විසින් සැලසුම් කර මහජනතාවට ඉදිරිපත් කරන ලද අතර, ලංකාවේ නීතිය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් ඒ වනවිට දශකයක පමණ කාලයක් කිසිඳු පැහැදිලි ජයග්‍රහණයකින් තොර සටනක නිරතව සිටි සිවිල් සමාජය එය තම අවස්ථාව කරගත්තේය. පෙරකී දේශපාලන ප්‍රභූන්ටත් සිවිල් සමාජයටත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන නමැති මැජික් එක පහසුවෙන් ජනතාවගෙන් අනුමත කරගත හැකි සමාජයක් මෙරට තුළ ඒ වනවිට පැවතිණි. 

ඒ වනවිට පැවතිණියි කී ඒ සමාජය යනු පීඩිත එකකි. කවුරුන් කෙසේ තර්ක කළද නොකළද මහින්ද රාජපක්ෂ යනු වචනයෙන් පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම පීඩක චරිතයකි. දෙමළ ජනතාවගේ දේශපාලන උවමනාවන්හි මිලිටරි ප්‍රකාශනයන් මිලිටරි ක්‍රමයෙන්ම විසදන්නට ගොස් ඔහු දෙමළ ජනතාව පීඩාවට පත්කර තිබිනි. අසාර්ථක සංවර්ධන ක්‍රමවලින්ද ඉහවහා ගිය සොරාකෑම්වලින්ද ඔහු මෙරට මුදල් උත්පාදකයන් පීඩාවට පත්කර තිබිණි. ශ්‍රී ලාංකිකයන් බෙදා වෙන්කර පාලනයකිරීමේ උත්සාහයන්ගෙන්ද සිංහල බෞද්ධ නායකයාවීමෙන් සිය සුජාතභාවය ආරක්ෂාකරගැනීමේ උවමනාවෙන්ද කටයුතු කරමින් ඔහු මෙරට වාර්ගික සහ ආගමික සුලුතරය පීඩාවට පත්කරමින් සිටියහ. ඥාතී සංග්‍රහයෙන්ද තමන් යටතේ සිටි බල්ලන් බැද දැමීමට කටයුතු නොකරමින් ඔවුන් පිනවීමට කටයුතුකිරීමෙන්ද ඔහු මෙරට කවර හෝ තරමේ හොද සිහියකින් සිටි හුදී මිනිසුන්ද පීඩාවට පත්කර තිබිනි. 

මේ පීඩිත ජන කොටස් විසින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සංසිද්ධිය ඉත සිතින් සමාජගත කරන ලදි. එය ජයග්‍රහණය කරවන ලදි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේනද තමන්ම සිතා බලා හෝ වෙනත් මෙහෙයවීමකින් හෝ ශ්‍රී ලංකාව එතෙක් දැක නොතිබූ ප්‍රගතිශීලී වෙනස්කම් කිහිපයක් නිර්මාණය කරමින් මිනිසුන්ගේ ෆැන්ටසිය පෝෂණය කර දෙන ලදි. නමුත් පූජිත ජයසුන්දර මැජික් එක අවසන් වූවාක් සේම, සියලු හොද දේවල් යම් කලෙක අවසානයකට පැමිණෙන්නා සේම ඔහු වටා ඇතිවූ ෆැන්ටසිය තවදුරටත් පවත්වාගෙන යාමේ අවශ්‍යතාවය මෙන්ම හැකියාවද මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට අහිමිවිය. තමන්ගේ මැජික් එක නැවත වතාවක් කැඩුණු බව මිනිසුන් හොරු ඇල්ලීමේ නාට්‍ය එකින් එක අසාර්ථ වෙද්දී තේරුම්ගන්නට ඇත, විමල් වීරවංශ හෝ මහින්දානන්ද අලුත්ගම වැන්නන් නිරුපදිතව සිටියදී ඩිල්රුක්ෂි ඩයස්ට ගෙදර යන්නට සිදුවෙද්දී තේරුම්ගන්නට ඇත, නැතහොත් බැදුම්කර සිද්ධිය අතරතුර තේරුම්ගන්නට ඇත. 

පීඩකයන්ගේ පීඩනය මැඩ පැවැත්වීමේ ක්‍රියාකාරී නැගිටීම් සහ මතවාදී වෙනස්කම් ඇතිකරගැනීම් සදහා ලෝකය තුළ නිදසුන් පවතින්නේ යම් පමණකින්ද එපමණ ප්‍රමාණයක් තමන් වෙනස් නොවී සිටිමින් වෙන වෙන ගේම් හරහා පීඩකයන්ගේ පීඩනය මැඩ පැවැත්වීමට ජනතාව කම්මැලි ට්‍රයි එකක් දීමේ නිදසුන්ද ලෝකය තුළ ඇත. ඉරාකයේ පීඩක සදාම් හුසේන්ගේ පාලනය අවසන්කිරීමට, නැතහොත් ලිබියාවේ ගාඩාෆි පාලනය අවසන්කිරීමට පැමිණෙන ඇමරිකානු හමුදා සාදරයෙන් පිළිගන්නා ජනතාව ඒ ඒ රටවල සිටියේය. ආර්ථික අභිවෘද්ධිය, මහජන මුදල් කාර්යක්ෂමව යොදවා සිදුකරන ඵලදායී සංවර්ධන ව්‍යාපෘති, සිය දරුවන්දිට යුණු අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ආදිය ලංකාවේ මිනිස්සුන්ට අවශ්‍යය. එහෙත් රටක් තුළ ඒවා ගොඩනැංවිය හැක්කේ ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය, නීතියේ ආධිපත්‍ය, හෝ දේශපාලනයේ පුලුල් සහභාගීත්වය ඇතිකිරීමෙන්ය, තමන් මතවාදීව වෙනස්වීමෙන්ය යන දේවල් තේරුම්ගැනීමට මෝරපු මිනිස්සු ලංකාවේ තවම මදිය. බහුතරයකට ඒවා බර වචනය. දිගු කලක් අල්ලාගෙන සිටීමට අමාරුය. ඒ නිසාම ඉරාකයේත් ලිබියාවේත් මිනිසුන් තරමටම ලංකාවේ මිනිසුන්ටද අලුත් මැජික් එක ඉක්මනටම එපා විය. තම අලුත් පෙම්වතිය යම් යම් වැරදි කරද්දි කලින් එක්කෙනා නම් එහෙම කළේ නෑනේ දෙයියනේ යැයි සිතන තරුණ පෙම්වතෙකු පරිද්දෙන්ම මහින්ද රාජපක්ෂ ලංකාවේ ජනතාවට නැවත මතක් වෙන්නට විය. 

මහින්ද රාජපක්ෂද එයටම හරියන මිනිසෙකි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට හෝ රනිල් වික්‍රමසිංහට යළි තමන් වටා මිනිසුන් එක් කරගන්නවාට වඩා පහසුවෙන් තමන් වටා මිනිස්සු එක් කරගැනිමට මහින්දට අදටත් හැකියාව ඇත. ඔහු දුටුගැමුණු වැනි වංශ කතාවල පමණක් කියවෙන නායකයන්ගෙන් පසු සිංහල බෞද්ධ ස්වෝත්තමවාදය හොඳටම උඩට එසවූ නායකයාය. ඔහු ලංකා ඉතිහාසයේ හොදම Public Relation එක නඩත්තු කළ ජනාධිපතිවරයාය. ලංකා ඉතිහාසයේ පහළවූ අතිශය දූෂිතම ජනාධිපතිවරයා වුවද මහින්ද රාජපක්ෂ කිසිදා ජනාධිපති කොමිසමක් දමා ඒ වැරදි හෙළි කරන්නට තරම් "ගොන් නොවිනි". ලංකාවේ ඉතිහාසයේ පහළවූ අතිශය දූෂිතම මහජන නියෝජිතයන් රොත්තක්ම තමා යටතේ තබාගෙන ෆයිල් ද හංගා ඔවුන් ආරක්ෂා කළ ජනාධිපතිවරයා වුවද විපක්ෂයට ඒවා අල්ලාගෙන ඩෙගා නටන්නට ඉඩ තැබීමේ "වරද" මහින්ද විසින් කිසිදා සිදු නොකළහ. තමන්ට ලැබුණු බලයෙන් තමන්ගේ පුතුන්ද ගෙදර හාමිනේද මල්ලිලාද බෑණාවරුන්ද වරප්‍රසාද භුක්ති විඳිද්දි යුද්ධය ඉවර කළ සිංහල බෙද්ධ නායකයා ලෙස පෙනී සිටීමෙන් ඒවා සෙට්ල් කරගැනීමට මහින්ද පුදුම දක්ෂයෙක් විය. ඔහු නිසා ගෝඨාභය, විමල්, බැසිල්, පවිත්‍රා, වාසුදේව සහ ගම්මන්පිල වැනි අටෝරාශියක් සෙසු මිනිසුන්ගේ දේශපාලන පැවැත්ම තහවුරැව ඇත. මේ සටහන ලියන මගේ ගමෙන් ඡන්දයට තරග කළ අතිශය උගත් දිගු කලක් ගමේ පොදු වැඩවලට මූලිකත්වය ගත් මිනිසෙකු පරදවා පළාත් පාලන මැතිවරණය දිනන්නට තග් ලයිෆ් හිස්ටරි එකක් ඇති නූගත් පුද්ගලයෙකුට හැකියාව දෙන්නට මහින්දට ශක්තිය තිබිණි. ඕනෑම කසිප්පුකාරයෙකුට, පල් සොරෙකුට හෝ ස්ත්‍රී දූෂකයෙකුට ලංකාවේ ඕනෑම තැනෙක මැතිවරණයක් දිනාගැනීමේ ඉඩ සැලසීමට මහින්දගේ ෆොටෝ එකක් දමා තාප්පයක අලවන ෆෝස්ටරයකට හැකියාව ඇත. ලංකාවේ නොමේරූ දේශපාලන සත්ත්වයන්ට ඇවැසි දේ දෙන්නට මහින්ද දැන සිටියේය. 

මේ වනවිට අවසන්ව ඇති පළාත් පාලන මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලය ලංකාවේ අනාගත දේශපාලන දිශානතිය තීරණය කරනු නිසැකය. එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය කියවිය යුත්තේ මෛත්‍රීපාලගේ රනිල්ගේ අසමත්වීම් නිසා, තමන් ගෙන ආ මැජික් එක තවදුරටත් නඩත්තු කරගත නොහැකිව මහජනතාව තමන්ගෙන් ඉවතට තල්ලු කළ නායකයන් නිසා මහින්ද ලැබූ ජයග්‍රහණයක් වශයෙනි. දැන් සිදුවීම් සිදුවෙන වේගය හා බැලූ කළ බොහෝ විට ඊයේ පැවති පළාත් පාලන මැතිවරණය අවසන්වනු ඇත්තේ පවතින ආණ්ඩුව විසින් සිදුකළ ප්‍රගතිශීලී ප්‍රතිසංස්කරණ කිහිපය 2020 වර්ෂය හෝ ඒ අවට කාලය වනවිට ආපසු හැරවීමෙනි. එය මහින්ද අතින් හෝ ගෝඨාභය අතින් හෝ ඒ කල්ලියේ වෙනත් කෙනෙකු අතින් සිදුවනු ඇත. 

එහිලා වඩාත්ම ඛේදාන්තය තිබෙනුයේ ඔබත් මමත් අයත් වන පොදු මහජනතාව තුළය. ශිෂ්ඨාචාරයක පැහැදිලිම ලකුණ වන දියුණු මිනිසුන් ලංකාව තුළ දකින්නට තවත් කාලයක් අපට ගතවෙනු ඇත. දේශපාලන වහල් බව වෙනුවට නිරීක්ෂණ, මතවාදී ගැටීම් හෝ  සංවාදයන් හරහා සිතුවිලි නිදහස් කරගත් දේශපාලනය ක්‍රමානුකූලව අවබෝධ කරගත් මිනිසුන් බහුතරය වන ජාතියක් බවට අප පත්වීම තවත් දිග්ගැස්සෙනු ඇත. 

කඳු මුදුනක සිහින තුනක්



බොහොම ඈත කාලයක, ඒ කියන්නේ අවුරුදු 2000 ගනනක් තරම් ඈත කාලයක එක්තරා කදුකරයක පුංචි ගස් තුනක් අතු ඇදෙමින් දලුළමින් වැඩෙමින් තිබුණා. මෙහෙම වැඩෙද්දි දවසක් මේ ගස් තුන අතරේ  එයාලා ලොකු වෙලා වෙන්න කැමති කවුද? එයාලාගේ ජීවිතවල සිහින මොනවද කියන එක ගැන කතා බහක් ඇතිවුණා. 

පළමු ගහ මෙන්න මෙහෙම තමන්ගේ සිහිනය ගැන කතාකරා. මට ආසයි ලොකුවෙලා ගොඩාක් වටිනා රන් ආභරණ මුතු මැණික් වගේ දේවල් ආරක්ෂාවට තියලා තියෙන Treasure box එකක් වෙන්න. මම එතකොට ලෝකේ වටිනාම දේවල් ආරක්ෂා කරන කෙනෙක් වේවි. අනේ මට එහෙම වෙන්න බැරි වුනොත් නම් මගේ ජීවිතෙන් තේරුමක් නැති වේවි. මේ තමයි පළවෙන් ගස තමන්ගේ ජීවිතයේ සිහිනය ගැන කතා කළ විදිය. 

මේ කතාව අහගෙන හිටිය දෙවැනි ගස තමන්ගේ සිහින ගැන මේ විදියට කතා කරන්න පටන් ගත්තා. මම කැමතියි ලොකුවෙද්දි ගොඩාක් ශක්තිමත් උස මහත ගහක් වෙන්න. මම ශක්තිමත් නිසාම මිනිස්සු මාව ගෙනියලා විශාල, ශක්තිමත් ඒ වගේම ගොඩක් ලස්සන නැවක් හදයි. මම එහෙම ශක්තිමත් ලස්සන නැවක් වුනාම රටේ රජතුමා පවා මාත් එක්ක යාත්‍රා කරන්න ඒවි. මගේ ජීවිතේ මම දකින්න කැමති එකම දේ තමයි ඒ විදියේ ශක්තිමත් නැවක් වෙලා රජතුමා එක්ක යාත්‍රා කරන එක. 

ඔය විදියට මුල් ගස් දෙකම තමන්ගේ ජීවිතයේ සිහින ගැන කතාකරාට පස්සේ තුන්වැනි ගසත් මේ කතාබහට එකතුවුණා. මම නම් කැමති නැහැ කවුරුවත් ඇවිත් මාව කපාගෙන යනවාට. මම කැමතියි හොඳට ශක්තිමත්ව දිව්‍ය ලෝකේ ගෑවෙන තරම් උසට හැදෙන්න. ඒ වගේම මම කැමතියි මිනිස්සුන්ගෙන් ගෞරවය ලැබෙන විදියට ජීවත් වෙන්න. මිනිස්සු සදහටම මට ගරුකරයි. එහෙම ජීවිතයක් ලබනවා හැරෙන්න මට ඕන නැහැ කවුරුහරි මනුස්සයෙක් ඇවිත් මාව ලීවලට ඉරලා අරගෙන ගිහින් ඔය මොනවාහරි හදනවා දකින්න. 

මේ විදියට මේ ගස් තුන හැමදාම වගේ තමන්ගේ සිහින ගැන කතා කරා. ඒවා ඉෂ්ඨ වෙන දවසක් වෙනුවෙන් පෙර මග බලමින්, තමන්ගේ සිහින ඉක්මනින් සැබෑවෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරමින් කාලය ගෙව්වා. ඔහොම යද්දි මේ ගස් තුන හොඳ සාරවත්ව වැඩුණු ගස් තුනක් බවට පත්වුණා. 

එක දවසක් මේ සාරවත්ව වැඩුනු ගස් තුන ලගට ගස් කපන මිනිස්සු තුන්දෙනෙක් ආවා. ලොකුවෙලා Treasure box එකක් වෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරපු ගහ ලඟට ආපු මේ මිනිස්සුන්ගෙන් එක් අයෙක්  හොඳට ගහ පරීක්ෂා කරලා මෙන්න මෙහෙම කිව්වා. 

මේක හොද ශක්තිමත් ගහක්. මේකෙන් ඕනෑම වටින දෙයක් දාන පෙට්ටයක් වුනත් හදන්න පුලුවන්. මම මේක කපනවා. මේ ගහේ ලී මට ලේසියෙන්ම නගරයේ වඩුවෙකුට විකුණගන්න පුලුවන්. පළවෙනි ගසේ සිහිනය සැබෑ වෙන්න වගේ. ගස තමන්ගේ සැබෑ වෙන සිහිනය ගැන තවත් සිහින දකිද්දි අර ගස් කපන්නා ඒ ගස කපා ගන්නවා. 

ඒ අතරේ ලොකුවෙලා ශක්තිමත් අලංකාර නැවක් වෙන්න සිහින දකින ගස ලඟට ආපු තවත් ගස් කපන්නෙක් මෙහෙම කිව්වා. මේකත් අරටුවේ ඉදන්ම හොඳ ගහක්. මුහුදු යන්න හරියන හොද හයිය ලීය. මේක මට යාත්‍රා හදන වඩුවෙකුට ලේසියෙන්ම විකුනගන්න පුලුවන්. තමන්ගේ සිහිනය සැබෑ වෙන්න යන බව දෙවැනි ගසට මේ මොහොතේ හිතෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ අතරේ අර ගස් කපන්නා මේ ගස කපා ගන්නවා. 

ඔය අතරේ ලොකු වෙලා දිව්‍ය ලෝකයේ පවා ගෑවෙන උස ගහක් වෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරපු, කවදාවත් කවුරුවත් ඇවිත් තමන්ව කපාගෙන යනවාට කැමති නොවුනු තුන්වෙනි ගස ලඟට අන්තිම ගස් කපන්නා ලං වෙනවා. එහෙම ලං වෙලා ඔහු මෙහෙම කියනවා. මේ ගහෙත් කිසිම වරදක් නෑ. ඕන වැඩකට ගන්න පුලුවන් හොඳ ලීය. මම මේක කපාගන්නවා. ඕන වඩුවෙක්ට මේක ලේසියෙන් විකුණගන්න පුලුවන්. 

මේ විදියට මේ ගස් කපන්නන් තුන්දෙනා අර ගස් තුනම බිම එලාගෙන ලීවලට ඉරනවා. දැන් මොකද වෙන්නේ? අර මුල් ගස් දෙකට නම් මේක තමන්ගේ සිහිනවලට ලංවෙන අවස්ථාවක්. තමන්ගේ සිහින ඉෂ්ඨ වෙන්නයි යන්නේ කියලා එයාලාට හොදටම විශ්වාසයි. ඒත් තුන්වෙනි ගහට? ලොකුවෙලා ගොඩාක් උස ගහක් වෙන්න, පරම්පරා ගාණක මිනිස්සු තමන්ට ගෞරව කරන විදියට ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුවන ගසට සිද්ධ වුනේ ඒ හීනයට ගව් ගණනක් මෙපිටින් තමන්ගේ සිහිනය විනාශවෙන දිහා බලාගෙන ඉන්න.

මේ කතාවේ ඊලඟට අර ගස් කපන්නන් තම තමන් ඒ ඒ ගසේ ඉරාගත් ලී වඩුවන්ට විකුණනවා. හැබැයි එතැනදි වෙන්නේ මේ ගස් වගේම අපිත් නොහිතන දෙයක්. 

පළමු ගස, ඒ කියන්නේ වැඩිමහලු ගසක් වෙලා දවසක Treasure box එකක් වෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරපු ගස මිලදී ගන්න වඩුවා ඒකෙන් හදන්නේ ගොවිපළක අශ්වයන්ට කන්න පිදුරු දාන පිදුරු ඔරුවක්. පිදුරු කියන්නේ ලෝකයේ වටිනාම වස්තුව නෙවෙයිනේ. එතකොට ලෝකයේ වටිනාම වස්තූන් ආරක්ෂා කරන්න සිහින දැකපු ගස අන්තිමට නතර වෙන්නේ නිකන්ම නිකන් පිදුරු ඔරුවක් වෙලා. තමන්ගේ ජීවිතයේ තිබුණු එකම සිහිනය ඒ විදියට විනාශ වෙලා යද්දි පළමු ගස ජීවිතය ගැන කලකිරුනා. 

දෙවැනි ගස, ඒ කියන්නේ දවසක රජතුමා පවා යාත්‍ර කරන ශක්තිමත් නැවක් වෙන්න සිහින දැකපු ගසේ ලී මිලදි ගන්නේ නැව් තටාකයක වැඩ කරන වඩුවෙක්. හැබැයි එයා මේ ලී පාවිච්චි කරලා හදන්නේ හතර පස් දෙනෙකුට විතරක් යන්න පුලුවන් පොඩි ධීවර බෝට්ටුවක් - නැවක් නෙවෙයි. ඒ වගේ ධීවර බොට්ටුවක මොකටද රජතුමා යන්නේ? තමන්ගේ මිතුරු පළමු ගසට සිදුවුණු දේම දෙවැනි ගසටත් සිදුවුණා. තමන්ගේ ජීවිතයේ තිබුණ එකම සිහිනය කවදාවත් ඉටු නොවෙන බව දැන් මේ ගස් දෙකටම පැහැදිලියි. දැන් එයාලට ජීවිතය ගැන කිසිම බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. 

තුන්වැනි ගස දැන් කාලයක ඉඳලම තමන්ගේ සිහින බලාපොරොත්තු සියල්ල අත්හැරගෙන ජීවිතේ ගැන හොඳටම කලකිරිලයි හිටියේ. මතකනේ, එයාට ඕන වුනේ මිනිස්සු හැමෝම ගරු කරන ලොකු ගහක් වෙන්න. ඒත් දැන් කවුදෝ ගස් කපන්නෙක් එයාව බිම එලලා ලීවලට ඉරලා ඉවරයි. මේ ගහෙන් ඉරන ලීත් තවත් එක වඩුවෙක් මිලදී ගන්නවා. ඒත් ඒ වඩුවා ඒ ලීවලින් මොනවත් හදන්න යන්නේ නැහැ. කොහොමටත් බලාපොරොත්තු කඩවුනු ගසට වුනේ ඒ වඩුවාගේ ලී මඩුවේ මුල්ලක දූවිලි වැදෙමින් තිබෙන ලී කඳන් දෙකක් වෙන්න. 

මේ විදියට කාලය ගතවුණා. තමන්ගේ සිහින ඉටු කරනොගත් ගස් තුන අලුත් බලාපොරොත්තු මොනවත් නැතිව ජීවිතය ගත කරමින් දවස් ගෙවමින් සිටියා. ඒ අතරේ...

පළමු ගස, ඒ කියන්නේ Treasure box එකක් වෙන්න සිහින දැකපු ගස දැන් ගොවිපළක ඉස්තාලයක පිදුරු ඔරුවක්. ඔහොම දවස් ගතවෙද්දි දවසක් රාත්‍රියේ එතැනට එනවා මැදිවියේ පිරිමියෙක් සහ කාන්තාවක්. මේ කාන්තාව අර කියපු පිරිමියාගේ බිරිඳ. ඒ වගේම ඇය තමන්ගේ පළමු දරුවා ලබන්න බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි ගැබ්බර මවක්. ලොකුම ප්‍රශ්නය නවතින්න කරන්න හරිහමන් තැනක් නැති වුනත් මේ මොහොතේ ඇයට දරුවා බිහිවෙන්න ආසන්නව ප්‍රසව වේදනාවෙන් සිටීම. කළ හැකි අන් යමක් නොතිබුණු මේ යුවළ කල්පනා කරනවා මේ ඉස්තාලය ඇතුලේ තමන්ගේ දරුවා බිහිකරන්න. ඒ විදියට බිහිවුණු දරුවා නිදි කරවන්න සුවපහසු ඇඳක් ඉස්තාලය ඇතුලේ කොයින්ද? මේ දෙන්නා අර දරුවාව තියනවා මුලින් කියපු ගසෙන් හදපු පිදුරු ඔරුවේ. 

ටික වේලාවකින් මේ පිදුරු ඔරුවේ හිටපු පුංචි බිලින්දාව බලන්න එනවා රජවරු වගේ හොඳින් ඇඳ පැලඳගත් තේජාන්විත මිනිස්සු තුන්දෙනෙක්. අර පුංචි බිලින්දාට වැද නමස්කාර කරන මේ තුන්දෙනා බොහෝ වටිනා තෑගි බෝග පුංචි බිලින්දාට පිරිනමනවා. අර කලින් සදහන් කළ යුවළ නමින් ජෝශප් සහ මේරි. ඒ දෙන්නාගේ පුංචි බිලින්දාගේ නම ජේසුස්. ඕන්න එතකොට අර Treasure box එකක් වෙන්න සිහින දැකපු ඒත් අන්තිමට ඉස්තාලයක පිදුරු ඔරුවක් වුන ගස තේරුම් ගන්නවා අන්තිමේදි ලෝකයේ වටිනාම වස්තුව තමන් මත තබපු බව. එතකොට එයාගේ සිහිනය ගොඩාක් කල් ගිහින්, ඒ ගස තමන්ගේ සිහින අමතක කරාටත් පස්සේ දවසක හිතුවාටත් වඩා හොඳ විදියකට සැබෑ වුණා. 

තවත් කාලයක් ගිහින් තවත් එක දවසක් උදා වුණා. මේ වෙද්දි අර මුලින් කී ගස් අතරින් දෙවැනි ගස, ඒ කියන්නේ ලොකුවෙලා රජතුමා පවා යාත්‍රා කරන ශක්තිමත් ගසක් වෙන්න සිහින දැකපු ගස පුංචි ධීවර වරායක මසුන් මරන්නන් දියට ගෙනයන බෝට්ටුවක්. එක්තරා දවසක මේ බෝට්ටුවට මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් ගොඩවෙලා යාත්‍රාව ගැඹුරු ජලයට ගෙනියනවා. ඒ මිනිසුන් සියලු දෙනා බෝට්ටුව හසුරුවමින් මාලු දැල් එලමින් කාර්යබහුල වෙද්දි එක්තරා පුද්ගලයෙක් බෝට්ටුවේ එක් මුල්ලක නින්දට වැටෙනවා. 

වැඩිවෙලා යන්න කලින් අහස අඳුරු වෙලා දැවැන්ත වර්ෂාවක් ඇද හැලෙනවා. මේ වර්ෂාව සහ ඒත් එක්ක එන සුලඟ‍ෙන් කැලඹෙන ජලාශයේ කුනාටුවක් ඇතිවෙනවා. ධීවර බෝට්ටුව පොඩියි, කුනාටුව හිතාගන්නත් බැරි තරම් දරුණුයි, බෝට්ටුවේ සිටි සියල්ලත් සමග බෝට්ටුව ජලාශය ඇතුළට ගිලීයන්න ඕන්න මෙන්න. ඒ අතරේ පිරිසෙන් එක් අයෙක් අර මුලින් සඳහන් කළ, බෝට්ටුව කෙලවර නින්දට වැටුණු පුද්ගලයාව අවදි කරනවා. "අපි විනාශ වෙන්න යන්නේ" තමන්ගේ මිතුරාගේ හඬින් අවදි වෙන ඒ පුද්ගලයා බෝට්ටුව කෙලවරට ගිහින් ප්‍රචණ්ඩ අහස දිහාවට දෑත් දිගුකර "සන්සුන් වෙන්න" යැයි මුමුණනවා. ඒත් සමගම වැස්සත් සුලඟත් පහව ගිහින් ප්‍රචණ්ඩ කුනාටුව සමනය වෙලා ජලය සන්සුන් වෙනවා. මේ විදියට කුනාටුව සන්සුන් කළ පුද්ගලයා නමින් ජේසුස් ක්‍රිස්තූන්. ඔන්න එතකොට අර රජතුමා පවා යාත්‍රා කරන ශක්තිමත් නෞකාවක් වෙන්න සිහින දැකපු, ඒත් අන්තිමට පොඩි ධීවර බොට්ටුවක් වෙන්න සිදුවීමෙන් තමන්ගේ සිහින අහිමි කරගත් ගස තේරුම් ගන්නවා තමන්ගේ සිහිනය මෙච්චර කාලයකට පස්සේ සැබෑ වුනා නේද කියලා. සියල්ලන්ම අවනත වෙන රජුන්ගෙත් රජුවන පුද්ගලයා තමන් මත යාත්‍රා කරනවා. 

තවත් කාලයක් ගිහින් තවත් එක දවසක් උදා වුණා. මේ වෙද්දි අර මුලින් කී ගස් අතරින් තුන්වැනි ගස, ඒ කියන්නේ ලොකුවෙලා දිව්‍ය ලෝකයේ ගෑවෙන්න තරම් උස යන සියලු දෙනා ගරුකරන ගසක් වෙන්න සිහින දැකපු ගස නිකන්ම නිකන් ලී කඳන් දෙකක් වෙලා වඩුවෙකුගේ වඩු මඩුවක දූවිලිවලින් වැසෙමින් තිබුණා. දවසක් මෙතනට එන සොල්දාදුවන් කිහිප දෙනෙක් අර වඩුවාට මුදල්දීලා මේ ලී කඳන් දෙක රැගෙන යනවා. කඳන් දෙක එකිනෙක හරස්වන සේ තබා ගැට ගසන සොල්දාදුවන් ඉන් අනතුරුව ඒක කටු ඔටුන්නක් හිසේ රුවාගෙන සිටි හීන්දෑරි මනුස්සයෙක්ගේ උරමත තබනවා. ඊට පස්සේ ඒ මනුස්සයා මග දෙපස මිනිසුන් රැස්වෙලා බලා හිටපු මාවතක් දිගේ මේ බර ලී කඳන් දෙක ඇදගෙන යන්න පටන්ගත්තා. ඒ යද්දි ඔහුට කසයෙන් තලමින් සොල්දාදුවන් කිහිප දෙනෙක් ඔහු පසුපස ඇදුනා. උස කන්දක මුදුනට මේ විදියට ගමන් කළාට පස්සේ අර සොල්දාදුවන් එක් වෙලා මුලින් කී මිනිසාව අර ලී කඳන් දෙක මත තබලා ඇණ ගසනවා. ඊට පස්සේ අමාරුවෙන් ලී කඳන් දෙක ඔසවපු සොල්දාදුවෝ කන්ද මත අහස දෙසට යොමුවෙන විදියට ඒක හිටවනවා. සොල්දාදුවන් එහෙ මෙහෙ වෙද්දි ඒ වටා එකතුවන මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් වේදනාවෙන් බරිතව අහස දෙසට යොමුවුණු මේ ගස දිහාත් ඒ මත මරණාසන්නව සිටින මිනිසා දිහාත් බලාගෙන ඉන්නවා. ගස පාමුල දණ ගසාගත් ඒ මිනිසුන් දුකෙන් පීඩිතව යාඥාවක ස්වරෑපයෙන් යමක් මුමුණන්න පටන් ගත්තා. මේ විදියට ඒ ගස මත ඇණ ගසා සිටි මිනිසාගේ නම ඔබ දන්නවා. ඒත් එක්කම අර දිව්‍ය ලෝකය පවා ස්පර්ශ කරන සියලු මිනිසුන් ගරුකරන ගසක් වෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරපු ගස තේරුම් ගත්තා ගස් කපන්නෙකු අතින් බිම ඇදවැටිලා කාලයක් තිස්සේ වඩුවෙකුගේ මඩුවක දුහුවිලි පහර විඳිමින් ජීවත් වෙන්න වුනත් අන්තිමට තමන්ගේ සිහිනය සැබෑ වුනා නේද කියලා. සදාකාලයටම මිනිසුන්ගේ ගෞරවය ලබන ගසක් වෙන්න ඒ ගසට අන්තිමට පුලුවන් වුණා. 

මේ කතාව Christmas Story එකක්. මේ කතාව ලියන මට වගේම කියවන ඔබටත් සිහින රාශියක් තිබෙනවා. මම හිතන විදියට ඒ සිහින තමයි ජීවිතයේ අර්ථය. අපිට ජීවත්වෙන්න ආශාව දෙන්නේ අපි විසින් ඉෂ්ඨ කරගන්න බලාපොරොත්තුවෙන මේ සිහින එහෙමත් නැත්නම් ප්‍රාර්ථනාවන් කියලා මම විශ්වාස කරනවා. 

ඒත් ජීවිතය කියන්නේ සරල ගමනක් නෙවෙයි. ඒක බාධාවන් පිරුණු අනපේක්ෂිත නිම්න හරහා ගලන විටෙක සිඳීයන තවත් විටෙක නැවත පිරී ඉතිරි යන ගංගාවක් හා සමානයි. මේ ජීවිත ගමන පුරාවට අපි දකින සිහින එක්තරා මොහොතක අත්හැර දාන්න අපිටම හිතෙයි. හරියට අර Treasure box එකක් වෙන්න හිතපු ගසට අන්තිමට පිදුරු ඔරුවක් වෙන්න වුණා වගේ. කාලයක් ගත වෙලා අපේ සිහින සැබෑ වෙන්න ඕන්න මෙන්න තියෙද්දි ඒවා මගහැරෙයි. හරියට ශක්තිමත් නැවක් වෙන්න සිහින දැකපු ගස පුංචි ධීවර බෝට්ටුවක් වුණා වගේ.  එහෙමත් නැත්නම් අපේ සිහින දකින්න පටන්ගත් තැනම අපිටත් නොදැනීම අපේ අතින් අත්හැරෙයි. හරියට අර දිව්‍ය ලෝකයේ පවා ගෑවෙන සියලු මිනිසුන් ගරු කරන ගසක් වෙන්න සිහින දැකපු ගස ගස් කපන්නෙක් අතින් කැපිලා බිම ඇදහැලුන මොහොත වගේ. 

ඒත්  සිහින දකින එක වැදගත්. දිගටම සිහින දකින එක අත් නොහැර කරන එක වැදගත්. මොකද කාලයකට ඉස්සර අපි දැකපු සිහින අපි ඒ සිහින දැක්කාටත් වඩා හොද විදියට සැබෑ වෙලා අපි ඉස්සරහාට එන දවසක් නොවැරදීම එනවා. ඒක ජීවිතයේ තවත් එක ස්වභාවයක්. 

කලිනුත් සඳහන් කළ විදියට මේක Christmas Story එකක්. මේ කතාවෙන්ම හදපු බොහොම ලස්සන වීඩියෝ එකක් බලන්න පුලුවන් මෙතනින්. 

බිලියන 7.5 ක් මිනිසුන් ගැන.


 

ඔය ඩැනියෙල් බ්‍රවුන් කියන ඇමරිකානු ලේඛකයා තමයි මගේ ප්‍රියතම ප්‍රබන්ධ කතා රචකයා. බොහේ දෙනෙක් මේ ලේඛකයාගේ The Da Vinci Code පොත කියවා ඇති. අවසානයට නිකුත් වුන ඩැනියෙල් බ්‍රවුන් නවකතාව Inferno කියවලා තියෙනවනම් ඔබ දන්නවා ඇති ඒකේ මූලික තේමාව ලෝක ජනගහන අර්බුදය බව. 

ලෝකයේ වේගයෙන් වර්ධනය වෙන ජනගහන මිනිස් වර්ගයාගේම පැවැත්මට බලපාන සෑහෙන්න බරපතල ප්‍රශ්නයක් විදියට දැකපු බර්ට්‍රන්ඩ් සෝර්බිස්ට් (Bertrand Zobrist) නමැති ජාන විද්‍යාඥයා ගැන තමයි Inferno ප්‍රබන්ධය මූලිකවම ගොඩනැගෙන්නේ. ‍මිනිස් ජනගහනය පාලනය කරන්න 'ඇඟට දැනෙන' පියවරක් නොගත්තොත් ඊලඟ වර්ෂ සියයට කලින් මිනිස් වර්ගයා මිහිමතින් වඳ වෙලා යයි කියලා තර්ක කරන සෝර්බිස්ට් නිර්මාණය  කරනවා වෛරසයක්. වෛරසයක් කිව්වට මේක විශේෂ Vector virus එකක්. ඒකෙන් කරන්නේ ලෝකයේ සෑම පුද්ගලයන් තුන්දෙනෙක්ගෙන්ම එක් අයෙක් තෝරාගෙන ඒ පුද්ගලයාගේ දරුවන් බිහිකිරීමේ හැකියාව අකර්මන්‍ය කර දැමීම හෙවත් සාපල්‍යතාවය අහිමිකිරීම. මෙහෙම කරලා ඊලග අවුරුදු 05 ඇතුළත ලෝක ජනගහනය හරි අඩකින් අඩු කරන එක තමයි මිනිහගේ ඉලක්කය.  

ලෝක ජනගහනය කීයද කියලා ඇහුවම ගොඩක් දෙනා කියන්නේ බිලියන 07 ක් කියලනේ. නමුත් එක්සත් ජාතීන්ගේ ගණනයකිරීම්වලට අනුව ලෝක ජනගහනය ඇත්තටම බිලියන 07 ක් වුනේ 2011 වසරේ ඔක්තෝබර් 31. ඒ කියන්නේ දැන් ඒ ගණන ඊට වඩා වැඩියි. වර්තමාන ලෝක ජනගහණය බිලියන 7.5 කට අධිකයි කියලයි සැලකෙන්නේ. මේ ලිපිය පළකරන්න මොහොතකට කලින් ලෝක ජනගහණය 7,528,148,264 ක ප්‍රමාණයක්. නෑ...ලිපිය පළ කරන්න කලින් මම ලෝක ජනගහණය ගණන් කළේ නෑ. Worldometers කියන හරිම සුවිශේෂී වෙබ් අඩවියක් තියෙනවා. මේ වෙබ් අඩවියෙන් කරන්නේ ලෝකයේ විවිධ ආයතන මගින් නිකුත් කරන සංඛ්‍යා ලේඛන පදනම් කරගෙන ලෝක ජනගහණය ගැන තත්පරයට නිවැරදි දත්ත ලබාදීම. මෙන්න මෙතනින් ඒ වෙබ් අඩවියේ ජනගහන විස්තර පිටුවට ගියොත් අමුතුම විස්තර ටිකක් දැනගන්න පුලුවන්. 

දැන් මේ ඉන්නවා කියන බිලියන 7.5 ම එක තැනකට එකතු කරලා ඒ සේරටම ඇහෙන්න "හලෝ මොහොමඩ්, ඉතින් කොහොමද" කියලා ඇහුවොත්, එතනින් මිලියන 150 ක් විතර "හා මම හොදින් ඔයාට කොහොමද" කියලා අහන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ලෝකයේ ඉන්න මිලියන 150 ක පමණ ප්‍රමාණයක මුල් නම මොහොමඩ්. ඒ වගේම කාන්තාවන්ට යෙදෙන නම්වලින් වැඩිම ප්‍රමාණයක් තියෙන්නේ මේරි කියන නම. මේ තියෙන්නේ ඒ සේරම මිනිස්සුගේ වෘත්තීන් ගැන ඇනා වයිටල් විසින් නිර්මාණය කළ Info-graphic එකක්. 



ලෝක ජනගහණය ඇත්තටම බරපතල ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ එහි වර්ධන වේගය නිසා. වර්ෂ 1800 දී ලෝක ජනගහනය යන්තම් බිලියන 01 ක් පමණයි. 1974 වර්ෂය වෙද්දි - ඒ කියන්නේ වර්ෂ 170 ක කාලයක් තුළ ලෝක ජනගහණය 1800 දී තිබුනාට වඩා සිව් ගුණයකින් වැඩිවෙනවා. ජනගහනය බිලියන 04 ක් කරගන්න අපේ කට්ටියට වර්ෂ 170 කට වඩා ගියාට ඒක තව දෙකකින් වැඩි කරගන්න ගතවුනේ අවුරුදු 25 ක් විතරයි. ඒ කියන්නේ 1999 වර්ෂය වෙනකොට ලෝක ජනගහණය බිලියන 06 ක්. 

එක්සත් ජාතින්ගේ ජනගහන අරමුදළට ( United Nations Population Fund) අනුව 1987 වර්ෂයේ ජුලි මාසේ 11 වෙනිදා තමයි ලෝක ජනගනය බිලියන 05 ක් වුනේ (The Day of Five Billion). මම ඉපදුනේ 1987 වර්ෂයේ. පස්සේ  මම ඉතින් වෙලේ ක්‍රිකට් ගහලා, ඉස්කෝලේ ගිහිල්ලා, කැම්පස් ගිහින්, රස්සාවක් කරන ගමන් මේක ලියන කාලේ වෙද්දි බිලියන පහක් තිබුණ ලෝක ජනගහනය තව දෙකකින් වැඩි වෙලා (නෑ ඒකට මගේ කිසිම දායකත්වයක් නෑ).

එතකොට ඔය විදියටම, 1999 වර්ෂයේ ඔක්තෝබර් 12 වෙනිදා සැලකෙන්නේ  The Day of Six Billion විදියට. එදා තමයි ලෝක ජනගහනය බිලියන 06 ක් වුණා කියලා සැලකෙන්නේ. ක්‍රොයේෂියාව කියන රටේ සැග්රෙබ් කියන ටවුන් එකේ ඉන්නවා මතේජ් ගැස්පර් (Matej Gašpar) කියලා හාදයෙක්, තව එතකොට කොසෝවෝ රටේ ඉන්නවා ඇඩ්නන් මෙවික් (Adnan Mević) කියලා එක්කෙනෙක්. මේ දෙන්නා තමයි ලෝක ජනගහනය බිලියන 05 ක් සහ 06 ක් වුණ අවස්ථාවන්වල සංඛේතාත්මකව බිලියන 05 බබා (Child Five billion) සහ බිලියන 06 බබා (Child Six billion) කියලා පිළිගත්තේ. ඒ එයාලා හරියටම ඒ ඒ දින උදාවුන අවස්ථාවල ඉපදුන නිසා. ඔය බිලියන 06 බබා ඇඩ්නන් මෙවික් ඉපදුන අවස්ථාවේ කොසොවෝ රෝහලට ගිය එවකට එක්සත් ජාතීන්ගේ මහ ලේකම් කොෆී අනන් මහත්මයා තමයි ඇඩ්නන්ව වඩාගෙන මෙන්න මෙයා තමයි බිලියන 06 බබා කියලා ප්‍රසිද්ධ කරේ.  

වර්තමාන ගණනයකිරීම්වලට අනුව හැම තප්පරයකදීම ලෝකය පුරා නව දරු උපත් 05 ක් සිද්ධ වෙනවා. එහෙම වෙන්නේ සෑම තප්පරයකටම වරක් ලෝකයේ කොතැනක හෝ පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු මියයන අතර. අනෙක් අතට 2023 වෙනකොට ලෝක ජනගහනය බිලියන 08 දක්වා වැඩිවෙන බවත්, මේ අගය 2056 වර්ෂය වෙනකොට බිලියන 10 ඉක්මවන බවත් පුරෝකථනයව තිබෙනවා. එතකොට මේ දක්වා ඔබ මේ ලිපිය කියවන්න ගතකළ කාලය තුළ ලෝක ජනගහනයට අලුතින් කී දෙනෙක් එකතුවෙලාද? 

මෙතන තියෙන තවත් පොඩි නොගැලපීමක් ඔබට පෙනුනද මම දන්නේ නෑ. ඒත් කල්පනා කරලා බැලුවොත් පැහැදිලි වේවි නව දරු උපත් සංඛ්‍යාවට වඩා මියයන සංඛ්‍යාව අඩුයි කියලා. මේක වෙලා තිබෙන්නේ සෞඛ්‍ය පහසුකම් ආදියේ දියුණුව නිසා මිනිසුන්ගේ අපේක්ෂිත ආයු කාලය වැඩිවීම නිසාවෙන්. අද ජීවත්වන සාමාන්‍ය මිනිසෙක්ගේ අපේක්ෂිත ආයු කාලය අවුරුදු 69 ක් පමණ. ඒ නිසා ලෝකය තුළ අසීමිත වැඩිහිටි ජනගහනයක් ජීවත් වෙනවා. මේ වැඩිහිටි ජනගහනය කොපමණද කියනවනම් මිනිස් ඉතිහාසය පුරාම වයස අවුරුදු 65 හෝ ඊට වඩා ජීවත්වුණ සියලුම මිනිසුන්ගෙන් හරි අඩක් අදටත් ජීවතුන් අතර ඉන්නවා. 

ලෝකය තුළ මිනිස් වර්ගයාගේ පහළ වීමෙන් පස්සේ මේ වනවිට මිනිසුන් බිලියන 106 ක් පමණ මිහිමත ජීවත්ව තිබෙන බව සදහන්. ලෝකයේ දැනට ජීවත්වන ජනගහණයෙන් 90% ක්ම ජීවත් වෙන්නේ පෘථිවියේ උතුරු අර්ධගෝලයේ. එයිනුත් වැඩිම ප්‍රමාණය - ඒ කියන්නේ 54% ක් ම ජීවත් වෙන්නේ ආසියා මහාද්වීපයේ. ලෝක ජනගහනයේ ඉතිරි පිරිස අප්‍රිකාවේ 25% ක්, ලතින් ඇමරිකාවේ 8.2% ක්, යුරෝපයේ 7% ක් සහ උතුරු ඇමරිකාවේ 4.7% ක් වශයෙන් පැතිරිලා ඉන්නවා. 

ආසියාවට මේ ලැයිස්තුවේ පළමු තැන ලැබෙන්න හේතුව? හේතුව තමයි චීනය සහ ඉන්දියාවේ අප්‍රතිහත උත්සාහයන්. 2016 වර්ෂයේ සංගනනයන්ට අනුව චීනයේ ජනගහනය මිලියන 1382 ක්. ඒ කියන්නේ බිලියන 1.3 ක්. ලෝක ජනගහනයෙන් හතෙන් එකක්ම ඉන්නේ චීනයේ. ඒ අගය ලංකාවේ ජනගනය වගේ 60 ගුණයකටත් වඩා වැඩියි. ලෝක ජනගහනයෙන් තවත් හතෙන් එකක් ඉන්නේ ඉන්දියාවේ. එයාලගේ ජනගහනය මිලියන 1267 ක්. ඒ කියන්නේ බිලියන 1.2 ක්. ලෝක ජනගහනයෙන් බිලියන 2.5 කටත් වඩා ජීවත් වෙන්නේ චීනයේ සහ ඉන්දියාවේ. ඒ වගේම ඉන්දියාවේ පසුගිය වර්ෂ කිහිපයක ජනගහන වර්ධණ වේගයන් සලකලා බැලුවාම එයාලා උපරිම උත්සාහ දරමින් චීනය පරද්දන්න උත්සාහ කරන බවත් පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට තියෙනවා. ලෝකයේ ඉහළම ජනගහනයන් සහිත රටවල් 10 අතරේ තවත් දකුණු ආසියානු රටවල් දෙකක් තිබෙනවා. ඒ ඉහත ලැයිස්තුවේ පිළිවෙලින් 6 සහ 8 ස්ථානවල ඉන්න පාකිස්ථානය සහ බංග්ලාදේශය. 

දැනට ලෝකයේ ළමා ජනගහනය බිලියන 1.9 ක් විදියටයි සැලකෙන්නේ.  ලෝකයේ ළමා ජනගහනයෙන් වයස අවුරුදු 05 ට අඩු දරුවන් 29,000 ක් පමණ දිනකට මියයනවා. ඊටත් වඩා භයානක සහ පිළිකුල්දනවන කතාවක් තිබෙනවා - දවසකට ලෝකය පුරාම තැන් තැන්වල සිදුවන ළමා විවාහ සංඛ්‍යාව 37,000 කටත් අධිකයි. ඒ වගේ විශාල ළමා විවාහ සංඛ්‍යාවක් සිදුවෙද්දි ලෝකය පුරා සංවර්ධනය වන රටවල ජීවත්වන වයස අවුරුදු 18 ට අඩු ගැහැණු දරුවන්ගෙන් දිනකට 20,000 ක් පමණ දරු උපතක් සිදුකරන බව කීම පුදුමයට කාරණයක් නෙවෙයි නේද?

ලෝකයේ ජීවත්වන බිලියන 7.5 ක මහා ජනගහනයෙන් එකිනෙකා අදහන ආගම් මොනවද කියලා හොයලා බැලුවොත් වටිනවා. ලෝක ජනගහනයෙන් වැඩිම ප්‍රමාණයක් - ඒ කියන්නේ  31% ක් අදහන්නේ ක්‍රිස්තියානි ආගම. මේ පිරිස අතරට කතෝලික, ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර, ඔර්තඩොක්ස් වගේ ක්‍රිස්තියානි ආගමේ විවිධ ආගමික ප්‍රභේද අදහන අය අයත්. දෙවැනියට තිබෙන්නේ 23%  ක ප්‍රමාණයක් සිටින ඉස්ලාම් ආගමිකයන්. මේ ලැයිස්තුවේ තුන්වැනි තැන තියෙන්නේ ආගමක් නෙවෙයි. වාර්තා වෙන විදියට ලෝකය ජනගහනයෙන් 16% ක් පමණ ප්‍රමාණයක් අද වනවිට අනාගමිකයන් විදියට තමන්ව හදුන්වාගන්නන්. ලැයිස්තුවේ පිළිවෙලින් 04 සහ 05 වැනි තැන්වල තියෙන්නේ හින්දු සහ බෞද්ධ ආගම් අදහන්නන්. හින්දු ආගම අදහන්නන් ගණන සංඛ්‍යාෙවන් 15% ක් වෙද්දි බෞද්ධ ආගම් අදහන්නන් සංඛ්‍යාව 07% ක්. මේ 07% න් භාගයක් විතර ජීවත්වෙන්නේ තනි රටක. ඒ රට තමයි ඔය පහුගිය කාලේ ලංකාවට වරාය, අධිවේගී මාර්ග එහෙම හරි හරියට හදලා දුන්නේ. 

1980 වර්ෂයේදී ආචාර්ය වෙස්ලි බ්‍රවුන් කියන පර්යේෂකයා මිනිසුන්ගේ DNA සැකැස්ම සම්බන්ධයෙන් විශේෂ කාරණයක් අනාවරණය කරගත්තා. ඒ තමයි සියලුම මනුෂ්‍යයන් තුළ තිබෙන මයිට්‍රොකොන්ඩ්‍රියල් DNA (Mitochondrial DNA/ mtDNA) බොහෝ දුරට එකහා සමානයි කියන එක. 


සාමාන්‍යයෙන් මේ මයිට්‍රොකොන්ඩ්‍රියල් DNA දාරකයන්ට ලැබෙන්නේ දාරකයාගේ මව් පාර්ශවයෙන්. මේ කරුණ සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් පර්යේෂණ කළ රෙබේකා L. කාන් කියන ජාන විද්‍යාඥවරිය (Geneticist) 1987 වර්ෂයේදී අනාවරණය කරගත්තා අද ජීවත්වන ඔබත් මමත් ඇතුළු සියලුම මිනිසුන් අදින් වසර 200,000 පමණ පෙර ජීවත්වුන එක කාන්තාවකගෙන් (Common female ancestor) පැවත එන්නන් බව. මේ කාන්තාව ජාන විද්‍යාඥයන් විසින් හඳුන්වන්නේ මයිට්‍රොකොන්ඩ්‍රියල් ඊවා කියන නමින්.

ඔය මයිට්‍රොකොන්ඩ්‍රියල් DNA එක දාරකයන්ට මව් පාර්ශවයෙන් ලැබෙනවා වගේම පිය පාර්ශවයෙනුත් දාරකයන්ට ලැබෙන විශේෂ DNA අණුවක් තිබෙනවා. ඒකේ නම Y වර්ණදේහය (Y Chromosome). Y වර්ණදේහය තිබෙනවා නම් දාරකයා පිරිම දරුවෙක්, නැත්නම් ගැහැණු දරුවෙක්. 

අහලා ඇතිනේද ජෙන්ගීස් ඛාන් ගැන? 20 වන සියවසේදි බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය බිහිවෙන්න කලින් ලෝකයේ එතෙක් මෙතෙක් පහළවූ දැවැන්තම අධිරාජ්‍යය වන මොන්ගල් අධිරාජ්‍යය බිහිවුනේ ජෙන්ගීස් ඛාන්ගෙන්. මෙයාට තිබුනා හරි අමුතු ආශාවක්. ඒ තමයි වෙනත් රටවල් තමන්ගේ අධිරාජ්‍යයට නතු කරගත්තට පස්සේ ඒ රටවල ඉන්න සුන්දර කාන්තාවන් තමන්ගේ ලිංගික සහකාරියන් කරගැනීම. මේ වැඩේ මෙයා කොච්චරනම් කරාද කියනවනම් ජෙන්ගීස් ඛාන්ගෙ මරණයෙන් ටික කලක් යද්දිම මෙයාගෙන් බිහිවුන දරු පරම්පරාව 20,000 ත් ඉක්මවලා තිබුණාලු. ඒ නිසාම අද ජීවත්වන පිරිමින් සෑම 200 ක ගෙන් එක් අයෙක්ම කෙලින්ම ජෙන්ගීස් ඛාන්ගෙන් පැවත එන්නන්.

තෝමස් රොබ්ර්ට් මැල්තූස් කියන ඉංග්‍රීසි ජාතික පර්යේෂකයා 1798 වර්ෂයේදී ලෝක ජනගහනය සම්බන්ධයෙන් විශේෂ මතයක් ඉදිරිපත් කරලා තිබෙනවා, මේකට කියන්නේ ජනගන වර්ධනය පිළිබද මැල්තූසියන් න්‍යාය එහෙමත් නැත්නම් මැල්තූසියන් ව්‍යසනය (Malthusian catastrophe) වශයෙන්. සරලව කියනවානම් රොබර්ට් මැල්තූස්ගේ අදහස වුනේ ලෝක ජනගහනය අසීමිත ලෙස වර්ධනය වෙලා එක්තරා මට්ටමකට ආවාට පස්සේ ඒ වර්ධනය පාලනය කෙරෙන කිසියම් ස්වභාවික සිදුවීමක් සිදුවෙලා ලෝක ජනගහනය අඩු වෙනවා කියලා. 

උදාහරණයක් විදියට ලෝක ජනගහණය එක්තරා ප්‍රමාණයකට ආවාම ඒ අධික ජනගහණයට ප්‍රමාණවත් තරම් ආහාර නොමැතිවීම නිසා මිනිසුන් වදවී යා හැකියි. එහෙමත් නැත්නම් යුද්ධයක් හෝ අසීමිත ස්වභාවික සම්පත් පරිහරණය නිසා ඇතිවන ස්වභාවික ව්‍යසනයක් හෝ වෙනත් අනපේක්ෂිත සිදුවීමක් නිසා සත්ත්ව වර්ගයා මිහිමතින් මුලුමනින්ම වදවී යාම හෝ ප්‍රමාණය අඩුවීම සිදුවිය හැකියි. 

මැල්තූස් සදහන් කළ ආකාරයේ සිදුවීම් ලෝක ඉතිහාසය තුළ ඇත්තටම සිදුවෙලා තිබෙනවා. එයින් අදහස් කළේ අපි අහලා දැකලා තිබෙන යුද්ධ, භූමිකම්පා හෝ සාගත වැනි සාපේක්ෂව කුඩා සිදුවීම් ගැන නෙවෙයි. මිහිමත ජීවත්වුන සමස්ත සත්ව වර්ගයාගෙන් සෑහෙන ප්‍රමාණයක් එකවර මිහිමතින් ඉවත් කර දැමුණු සිදුවීම් සිදු වෙලා තිබෙනවා. මේ සිදුවීම් හදුන්වන්නේ මහා පරිමාණ සත්ත්ව වදවීම් එහෙමත් නැත්නම් The big mass extinctions යන නමින්. දැන් ඔය ඩයිනෝසෝර් සත්ත්ව විශේෂය සම්පූර්ණයෙන්ම මිහිමතින් වදවුනේ අදින් වර්ෂ මිලියන 66 කට පමණ පෙර සිදුවූ එවැනි සිදුවීමකින්. ඒ සිදුවීමෙන් ඩයිනෝසරයන් ඇතුළත්ව මිහිමත ජීවත්වුන සත්ත්ව විශේෂවලින් 76% ක්ම සම්පූර්ණයෙන්ම තුරන්ව ගියබව සැලකෙනවා. 

දැන් වැඩේ තියෙන්නේ මේකයි. මිනිස් වර්ගයාගේ අසීමිත සම්පත් පරිභෝජනය සහ අධික ජනගහන වර්ධනය නිසා පෘතුවි තලය මත තවත් මහා පරිමාණ සත්ත්ව වදවීමක් ඉදිරි වසර 100 ට පෙර සිදුවෙන්න නියමිතයි කියලා ෆ්‍රෑන්ක් ෆෙනර් කියලා මහත්මයෙක් අනුමාන කරලා තිබෙනවා. මේ ෆ්‍රෑන්ක් ෆෙනර් කියන්නේ නිකන්ම නිකන් කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා ඔස්ට්‍රේලියාවේ කැන්බරාවල තියෙන ඔස්ට්‍රේලියානු ජාතික විශ්වවිද්‍යාලයේ ක්ෂද්‍රජීව විද්‍යාව පිළිබ‍ද සම්මානිත මහාචාර්යවරයෙක්. වසූරිය රෝගය පිටු දැකීම සදහා අවශ්‍ය විද්‍යාත්මක සොයාගැනීම් ගණනාවක් සිදුකරපු පුරෝගාමී පර්යේෂකයෙක්. ඉතින් මෙයා කියන දේවල් නිකන්ම නිකන් බැහැර කරන්නත් බැහැ. 

In the last half-billion years, life on Earth has been nearly wiped out five times by events like climate change and an...
Posted by National Geographic on Tuesday, June 23, 2015



ඇත්තටම ගත්තොත් ලෝකයේ මේ තියෙන ජනගහන අර්බුදයට සෘජුවම බලපාන්නේ සම්පත් බෙදීයාමේ විෂමතාවයන්. අනෙක් පැත්තෙන්, දිනෙන් දින වැඩිවන ජනගහනය නිසා සම්පත් බෙදීයාමේ විෂමතාවය තව තවත් උග්‍ර වෙනවා. ලෝක ජනගහණයෙන් 13% කට අධික ප්‍රමාණයකට පිරිසිදු පානීය ජලය නැහැ. ලෝකයේ නිෂ්පාදනය වන බලශක්තීන්ගෙන් 23% ක්ම පරිභෝජනය කරන්නේ ලෝකයේ අතිශය දියුණු රටවල වාසය කරන 05% ක පිරිස. ලෝකයේ දියුණු රටවල වාසය කරන පුද්ගලයන්ගෙන් මිලියන 160 ක ප්‍රමාණයක් අධික ස්ථුලතාවයෙන් පෙළෙද්දි කුසගින්න නිසා 2017 අගෝස්තු 25 වනදින මියගිය ප්‍රමාණය 17,500 කට අධිකයි. 2012 වර්ෂයේදි මිලියන 09 කට වඩා ප්‍රමාණයක් අධික කුසගින්න නිසා මියයද්දි, මැලේරියාව, ඒඩ්ස් සහ ක්ෂය රෝගය කියන රෝග තුනෙන්ම මියගිය සමස්ත සංඛ්‍යාව මිලියන 09 ට අඩුයි (මූලාශ්‍රය). 

මේ විෂමතාවයන් නිසා තමයි සංවර්ධිත රටවල් ලෝක ජනගහනය ඉහළ යාමට අඩුවෙන් දායක වෙද්දි සංවර්ධනය නොවුණු රටවල් ජනගහන වර්ධනයට හරි හරියට දායක වෙන්නේ. 

මේ සම්පත් බෙදීයාමේ විෂමතාවය ගැනත් පුදුම හිතෙන කතාවක් කියලා මේ ලිපිය මෙතනින් නවත්තන්නම්. අහලා තියෙනවද ලෝකයේ ධනවත්ම පවුල් ගැන? සුප්‍රසිද්ධ ආහාර නිෂ්පාදන සමාගමක් වන Mars, Incorporated ව්‍යාපාර අයිති ඇමරිකාවේ Mars පවුල, Koch Industries නමින් වන ඇමරිකානු බහු-ජාතික ව්‍යාපාරය අයත් Koch පවුල සහ Walmart සුපිරි වෙළදසැල් ජාලය අයත් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ Walton පවුල තමයි ලෝකයේ ධනවත්ම පවුල් අතරින් තුන්වැනි, දෙවැනි සහ පළමුවැනි තැන් ගන්නේ. Rothschild පවුල සහ සවුදි රජ පවුල ගැමේ සියලු පවුල්වලට වඩා ධනවත් බව කියවෙනවා. ඒවා ගැන වෙනත් ලිපියක් ලියන්නත් අදහසක් තිබෙනවා. නමුත් මේ ලිපියට මම පාදක කරගන්නේ වත්කම ප්‍රමාණය නිසි පරිදි වාර්තා ගතව තිබෙන පවුල් අතරින් ධනවත්ම පවුල් 03. 
මේ පවුල්වලට වත්කම් පිළිවෙලින් ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 78, 100 සහ 130 ක්. එකතුව ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 308 ක්. ඒ අතින් ලෝකයේ ධනවත්ම පවුල් 03 ඉන්නේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ වාර්තාවලට අනුව ලෝකයේ දුප්පත්ම රටවල් 42 ට තිබෙන දළ දේශීය වත්කම් අන්තිම සතේටම ගැන්නත් එකතුව ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 305.2 ක් විතරයි. 

සිංහල භාෂාව ගැන මේ දේවල් දන්නවද?




කලින් වතාවක ඉංග්‍රීසි භාෂාව ගැන මේ දේවල් දන්නවද? කියලා ලිපියක් ලියපු එකේ මට හිතුනා සිංහල භාෂාව ගැනත් ඒ විදියටම ලිපියක් ලියන්න. 

භාෂා විද්‍යාවෙදි සිංහල භාෂාව සැලකෙන්නේ Left-branching භාෂාවක් විදියට. ඒ කියන්නේ වාක්‍ය ගොඩනැගෙන්නේ වමේ සිට ආරම්භ වෙන විදියට. මේ වර්ගයේ බොහෝ භාෂාවල වගේම සිංහල භාෂාවෙත් වචන රටාව (Word order) යෙදෙන්නේ Subject - Object - Verb (SOV) හෙවත් කර්තෘ - කර්මය - ක්‍රියාව යන අනුපිළිවෙලට.  සිංහලයේ වචන රටාව ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ වචන රටාව එක්ක සංසන්දනය කරොත් ඔබට පෙනේවි ඉංග්‍රිසි වචන රටාව SVO හෙවත් Subject - Verb - Object අනුපිළිවෙලට යෙදෙන්නක් බව. 

සිංහල අක්ෂර මාලාව ඇත්තටම ගත්තොත් හෝඩියක් හෙවත් Alphabet එකක් නෙවෙයි. භාෂා විද්‍යාවට ව්‍යංජන සහ ස්වර අක්ෂරවල යෙදීම අනුව විවිධ අක්ෂර මාලාවන් වර්ග 03 කට බෙදෙනවා. කිසියම් ශබ්දයක් ලිවීමේදී ව්‍යංජන අක්ෂරවලට සහ ස්වර අක්ෂරවලට එක සමාන අගයක් සහිත වෙනම ඒකක දෙකක් වශයෙන් යෙදෙනවා නම් ඒ වගේ අක්ෂර මාලාවන් Alphabet. උදාහරණයක් විදියට 'Ki' කියන ශබ්දය ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියන්න 'K' ව්‍යංජන අක්ෂරයත් 'i' ස්වර අක්ෂරයත් එක සමානවම යෙදෙනවා. නමුත් සිංහල භාෂාවෙන් 'කි' ශබ්දයට 'ක' ව්‍යංජනයත් 'ඉ'  ස්වරයත් යෙදුනත් ඒ ශබ්දය ලිවීමේදී ව්‍යංජනය සහ ස්වර අක්ෂරය කියන දෙකම එකම ඒකකයක් බවට පත්වෙනවා. ඒ නිසා සිංහල අක්ෂර මාලාව වැනි අක්ෂර මාලාවන් සැලකෙන්නේ Abugida එකක් විදියට. 

කලින් සදහන් කළ අක්ෂර මාලාවන් වර්ග 03 න් තුන්වැනි වර්ගය තමයි Abjad කියන්නේ. ඒ කියන්නේ ලිවීම සදහා ස්වර අක්ෂර නොයෙදෙන භාෂාවන්. මුල් හීබෘ වැනි භාෂාවන් මේ වර්ගයටයි අයිති.  

ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ අකුරු කීයද කියලා ඇහුවොත් බොහෝ දෙනෙක් උත්තරය දන්නවා. ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ අකුරු ටික කියන්න බලන්න කිව්වම ඇස් පියාගෙන හුස්ම ගන්නෙත් නැතුවම කියලා දාන්නත් පුලුවන්. හැබැයි ගොඩක් අය සිංහල හෝඩියේ අකුරු කීයද කියලා දන්නෙත් නෑ, අනුපිලිවෙලට අකුරු ටික කියාගන්නත් බෑ. සමහරවිට ඉතින් ඒකට හේතුව සිංහල අක්ෂර මාලාවේ ස්වභාවිකවම තිබෙන සංකීරණතාවයන් වෙන්නත් පුලුවන්. 

සිංහල භාෂාව ලෝකයේ ඕනෑම භාෂාවක් වගේ භාවිතයත් එක්ක වර්ධනය වුන භාෂාවක්. ඒ නිසා ඉතිහාසය පුරාම පරාස කිහිපයක හෝඩි සිංහල භාෂාවෙ භාවිතා වෙලා තියෙනවා. මුල්ම කාලේ - ඒ කියන්නේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 04 වගේ කාලය දක්වා භාවිතා වුන සිංහල හෝඩිය කියන්නේ පිරිසිඳුම සිංහල හෝඩිය. වෙනත් භාෂාවලින් භාවිතයට එකතු කරගත් බාහිර අක්ෂර මේ හෝඩියේ තිබිලා නෑ. ඒ නිසා ඒ හෝඩිය හදුන්වන්නේ ප්‍රකෘති සිංහල හෝඩිය නමින්. මේ ප්‍රකෘති හෝඩියේ අක්ෂර ගණන 25 යි. අපි අද භාවිත කරන ඈ, ඈ, ඒ, ෆ, උ සහ ඌ වගේ අක්ෂර මේ හෝඩියේ නැහැ. 

ඊලගට එන්නේ සිදත් සඟරා හෝඩිය. 13 වැනි සියවසේ 03 වැනි විජයබාහු රජතුමාගේ කාලයේ දඹදෙනිය රාජධානියේ වාසය කළ පතිරාජ පිරිවෙන්පති වශයෙන් තමන් වහන්සේව හදුන්වාගත් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් තමයි මේ ග්‍රන්ථය ලියලා තියෙන්නේ. සිංහල භාෂාවේ මූලික ව්‍යාකරණ විධි ක්‍රමවත්ව ඉදිරිපත් කළ මේ ග්‍රන්ථය අද පවා සිංහල ව්‍යාකරණ ඉගෙන ගනිද්දි භාවිත කරනවා. සිදත් සඟරාවේ එන හෝඩියේ අක්ෂර 30 ක් තියෙනවා. ශුද්ධ සිංහල හෝඩිය ඊලගට භාවිතයට ආපු සිංහල හෝඩිය. මේකේ අක්ෂර ගණනින් අක්ෂර 32 ක්. අපි අද භාවිත කරන ඇ, ඈ, ඊ වගේ අක්ෂර මුලින්ම භාවිතයට එන්නේ මේ හෝඩියෙන්. 

මේ හෝඩියට පස්සේ පාලි සහ සංස්කෘත භාෂාවලින් ගන්න අක්ෂරත් මිශ්‍රකරගෙන මිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය හැදෙනවා. ඒකේ අක්ෂර සංඛ්‍යාව 54 ක්. ඔය ඖ, සෘ, සෘෘ සහ ඝ වගේ අක්ෂර එන්නේ මේ කියන මිශ්‍ර සිංහල හෝඩියෙන්. ඒවගේම ඏ සහ ඐ කියන අද කිසිම තැනක භාවිත නොවන අක්ෂර දෙකත් මේ හෝඩියෙන් තමයි එන්නේ. 

මේ කියන අක්ෂර 54 මිශ්‍ර සිංහල හෝඩියට තවත් අක්ෂර 06 ක් (ඟ,ඦ,ඬ, ඳ, ඹ සහ ෆ) එකතු කරලා ගොඩනගා ගත් නූතන සිංහල අක්ෂර මාලාව තමයි අපේ හෝඩිය. ඒ අනුව අපේ හෝඩියට අක්ෂර 60 යි. මේ තියෙන්නේ ඒ හෝඩිය. රතු වර්ණයෙන් තියෙන්නේ මොන අක්ෂරද නිල් වර්ණයෙන් තියෙන්නේ මොන අක්ෂරද කියලා දන්නවා ඇතිනේ? 


ලෝකයේ දීර්ඝතම අක්ෂර මාලාවට හිමි ගිනස් වාර්තාව දරණ කාම්බෝජයේ කේමර් භාෂාවට අක්ෂර 74 ක් තිබෙනවා. එහෙම බැලුවම සිංහල භාෂාවත් දීර්ඝතම අක්ෂර මාලාවන් සහිත භාෂාවක්. 

වර්තමාන සිංහල හෝඩියේ තියෙන සමහර අක්ෂර කියවන විදිය බොහෝ දෙනා දන්නේ නැහැ. දැන් ඔය අං සහ අඃ අක්ෂර දෙකට කට්ටිය "බින්දුව" සහ "බින්දු දෙක" කියලා කිව්වට ඒවායේ නියම නම් අනුස්වරය සහ විසර්ගය. 'අං' අක්රෂරය හැමවිටම ස්වරයකට පසුව යෙදෙන අක්ෂරයක් නිසා තමයි ඒකට අනුස්වරය කියන නම යෙදෙන්නේ. සමහර අය මූර්ධජ 'ණ' යන්නට කැපිටල් නයන්න කියලා දන්තජ 'න' යන්නට සිම්පල නයන්න කියලා කියනවා කියලා නැසීගිය ජ්‍යේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී ඩී.එෆ්. කාරියකරවන මහත්මයා වතාවක් ලියලා තිබුනා මතකයි. 

න - ණ ල - ළ භේදය මුල් කරගෙන ලොකු වාද විවාද සිංහල භාෂාවේ තියෙනවා. පේරාදෙණිය ගුරුකුලයේ මහාචාර්ය සිරි ගුණසිංහ මහත්මයා සැලකෙන්නේ සිංහල භාෂාවට නයනු දෙකක් සහ ලයනු දෙකක් අවශ්‍ය නැහැ කියලා ණ සහ ළ භාවිතය සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හරින්න යෝජනා කරපු කෙනෙක්. 

හෝඩියේ එන අක්ෂර 60 ට අමතරව අපට තවත් අක්ෂර ආශ්‍රිත සංඛේත 18 ක් තිබෙනවා. මේව හැඳින්වෙන්නේ පිල්ලම් (diacritic) වශයෙන්. හල්කිරීම (්),  ඇලපිල්ල (ා),  ඇදය ( ැ), දිග ඇදය (ෑ), ඉස්පිල්ල (ි), දිග ඉස්පිල්ල (ී), පාපිල්ල (ු), දිග පාපිල්ල (ූ), ගැටය සහිත ඇලපිල්ල (ෘ), ගැටය සහිත ඇලපිලි දෙක (ෘෘ), ගයනුකිත්ත (), දිග ගයනුකිත්ත (), කොම්බුව (‍ෙ), කොම්බුව සහ හල්කිරීම (්‍ෙ), කොම්බු දෙක (‍ෛ) හා කොම්බුව සහ ඇලපිල්ල (ා‍ෙ) යන සංඛේත තමයි අපේ භාෂාවේ පිල්ලම් විදියට ගැනෙන්නේ. 

ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ මේ විදියේ පිල්ලම් භාවිතයක් නැහැ. අපි පිල්ලම් භාවිතයෙන් ඇතිකරන ශබ්ද ඉංග්‍රීසියෙදි ව්‍යංජන අක්ෂර එක්ක ස්වර අක්ෂර භාවිතයෙන් පමණක් සිදුකරනවා. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ පිල්ලම් භාවිත වෙන්නේ වචන ගැඹුරින් උච්චාරණය (උදා - acute accent - née) සහ දීර්ඝ උච්චාරණය (උදා - macron - lēad) වැනි අවස්ථාවලදි පමණයි. ඒ වගේම ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ පිල්ලම් කවි හෝ වෙනත් පද්‍ය රචනා වැනි අවස්ථාවන් කිහිපයකදි භාවිතවුනාට ඒවා භාවිතය සන්නිවේදනයේදි අත්‍යවශ්‍ය නැහැ. නමත සිංහල භෂවේ පල්ලම් සන්නවේදනයෙද අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් කියලා මේ වාක‍්‍යය්‍ෙ මුල් කොටස කියවගෙන එනකොට ඔබට වැටහෙන්න ඇති. 

දැන් ඔය පරිඝනකයෙන් සහ යතුරු පුවරුවෙන් සිංහල අකුරු ටයිප් කරන්න භාවිත කරන්නේ විජේසේකර යතුරු පුවරුව කියලා හැමෝම වගේ දන්නවා. කවුද ඔය විජේසේකර? ඇයි මේ සිංහල යතුරු පුවරුවට එයාගේ නම දාලා තියෙන්නේ? ඒක ටිකක් පරණ කතාවක්. ලංකාවට මුලින්ම සිංහල ටයිප් කළ හැකි යතුරුලියනයක් ගෙන එන්නේ 1932 වර්ෂයේ කාර්ගීල්ස් සමාගම විසින්. මේක Imperial Keyboard නමින් ලෝකය පුරා ප්‍රසිද්ධව තිබුණු යතුරුලියනය නිශ්පාදනයක්. ඊට පස්සේ කාලෙක, ඒ කියන්නේ 1940 දශකයේ අගභාගයේදි ක්‍රිස්ටෝ සිංහල යතුරුලියනය, මහා ඹලිම්පියා සිංහල යතුරුලියනය, සහ රාජාලියා සිංහල යතුරුලියනය වගේ එකී මෙකී නොකී යතුරුලියනය අටෝ රාශියක් ලංකාවේ භාවිත වුණා. මේ එක එක යතුරුලියනවල සිංහල අකුරුවලට අදාළව යතුරු පිහිටා තිබුණු සැලැස්ම (Layout) එකිනෙකට වෙනස් නිසා මහා ප්‍රශ්න රාශියක් ඒ කාලේ තිබුණලු. 

මෙන්න මේ ප්‍රශ්න නිරාකරණය කරලා යතුරුලියනයක් සඳහා සම්මත සිංහල අක්ෂර සැලැස්මක් නිර්මාණය කරන්න 1950  දශකයේදී ලංකාවේ ආණ්ඩුව කමිටුවක් පත් කරනවා. මේ කමිටුවේ ප්‍රධානත්වය දරන්නේ ආචාර්ය පණ්ඩිත් නන්දදේව විජේසේකර මහත්මයා. මේ මහත්මයා එවකට ලංකාවේ ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂා කොමසාරිස්වරයා (මූලාශ්‍රය - Language Planning in the Asia Pacific: Hong Kong, Timor-Leste and Sri Lanka, 221 පිටුව). ඒ වගේම එතුමා ලන්ඩන්, කේම්බ්‍රිජ්, වියානා, කල්කටා වැනි ලොව පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාලවල අධ්‍යාපනය ලැබූ ලතින්, ප්‍රංශ,ජර්මන්, හින්දි, බෙංගාලි යනාදි වශයෙන් භාෂා දොළහක් පමණ කතා කරන්න පුළුවන්කම තිබූ කෙනෙක්. බොහෝ විද්වතුන් පිළිගන්නා විදියට ආචාර්ය විජේසේකර මෙරට බිහිවුණ ප්‍රථම සිංහල මානව විද්‍යාඥයා. ආචාර්ය විජේසේකර විසින් ප්‍රධානත්වය දැරූ කමිටුව විසින් නිර්මාණය කළ සිංහල යතුරුලියන සැලැස්ම තමයි අදටත් භාවිතවන සම්මත සිංහල යතුරුලියන සැලැස්ම. 

සිංහල භාෂාවේ එක්තරා අක්ෂරයක් තියෙනවා. මේ අක්ෂරය වචනයක මුලට යෙදිලා ආරම්භ වන වචන තියෙන්නේ දෙකක් විතරයි. ඒ අක්ෂරය 'ණ' යන්න. වචන දෙකෙන් පළමු වචනය ණහවා. මේ වචනයේ අර්ථය බල්ලා. වෙන විදියකට කියනවා නම් ඒක බල්ලා, සුනඛයා හෝ කුක්කා වගේ වචනවලට සමාන පදයක්.  'ණ' යන්න යෙදිලා පටන් ගන්න වචන දෙකෙන් අනිත් වචනය මොකද්ද කියලා වැඩි වෙලා කල්පනා කරන්න ඕන වෙන එකක් නෑ. 



සිංහල භාෂාවේ අක්ෂර බොහෝ දුරට වෘත්තාකාර හැඩ ගන්න අක්ෂර. මේකට හේතුව අතීතයේ ලිවීම සඳහා භාවිතා කළ පුස්කොල පොත් සහ පන්හිඳ. තල් කොල ආශ්‍රිතව තනාගත් මේ පුස්කොලවල පන්හි‍ෙඳන් සරල රේඛා සටහන්කිරීමේදී පුස්කොලය ඉරී යන්නට ඉඩ ඇති නිසා තමයි සිංහල භාෂාව විකාශනයවීමේදී කවාකාර හැඩතල නිර්මාණය වුනේ. සමස්ත සිංහල අක්ෂර මාලාවේම සෘජු රේඛාවන් යෙදෙන අක්ෂර 06 ක් විතරයි (අ, ආ, ඇ, ඈ, අං සහ අඃ). මේ අක්ෂර 06 ම 'අ' කියන මූලික හැඩය අනුව ගොඩනැගෙන අක්ෂර. කොහොම වුනත් මේ කවාකාර අක්ෂර හැඩතලවල වෙනත් සෘජු රේඛා වැඩිපුර භාවිත කරන අක්ෂරවලට වඩා සුන්දරත්වයක් තියෙනවා. ඒ නිසාම වෙන්න ඇති මෙන්න මෙයාලා හිතනවා සිංහල ලෝකයේ සුන්දරම භාෂාවලින් දෙවැනි භාෂාව කියලා. toptens.com වෙබ් අඩවිය කියන විදියට සිංහල ලෝකයේ සියලුම භාෂාවලින් 05 වෙනියට තිබෙන මිහිරිතම සහ උසස්තම භාෂාව

පරිඝනකයේ සිංහල යුනිකෝඩ් යතුරු පුවරුව ක්‍රියාත්මක කරලා Crrl + Alt + " යතුරු මිශ්‍රණය ටයිප් කරලා බලන්න මොකද්ද එන්නේ කියලා.  මෙන්න මේ සංඛේතය තමයි එන්නේ. ඕක නිකන් ලස්සනට තියෙන හැඩතලයක් නෙවෙයි, ඕක සිංහලයේ අද්‍යතන භාවිතයේ නොමැති පැරණි විරාම ලක්ෂණයක්. නැවතීමේ තිත කියන විරාම ලක්ෂය භාවිත වෙන ආකාරයට තමයි ඔය සංඛේතය භාවිත වුනේ. මේ සංඛේතය නමින් 'කුන්ඩලිය'

සිංහල භාෂාවත් එක්ක දැන් හරි හරියට ඉංග්‍රීසි පද යෙදෙනවානේ. ඔබට නිරීක්ෂණය වෙලා තියෙනවාද දන්නේ නෑ මේ යෙදෙන බොහෝ ඉංග්‍රීසි පද එක්ක අනිවාර්යයෙන්ම යෙදෙන සිංහල පදයක් තිබනෙවා. ඒ තමයි 'එක' කියන වචනය. උදාහරණයක් විදියට "මේ ඔතන TV එක ඉස්සරහා නිකන් බලාගෙන ඉන්නේ නැතිව ඇවිත් Sink එක ලග Tap එක හදලා දෙන්න නැත්නම් ගිහින් Dinner එක එලියෙන් අරගෙන එන්න." ඇයි අපි ඉංග්‍රීසි පදවලට පසුව ඒ වගේ 'එක', 'එකේ', 'එකට' වගේ වචන යොදාගන්නේ?

අපි යුරෝපීය භාෂාවන්ගෙන් අරගෙන සිංහල විදියට ගොඩනගාගත්ත වචන තියෙනවා වගේම සිංහල වචන කිහිපයකුත් සුද්දෝ ඉංග්‍රීසි භාෂාවට අරගෙන තියෙනවනේ. ලංකාවට යෙදෙන සෙරන්ඩිබ් කියන නම අසුරින් ගොඩනැගුණු ඉංග්‍රිසි වචනයක් තිබෙන බව මම කලින් කියලා ඇති. ඔස්ට්‍රේලියාවේ ඉන්න අයයි ලංකාවේ සමහර අයයි දන්නවා ඇති වික්ටෝරියා ප්‍රාන්තයේ තියෙන බඩගිනි ටවුන් එක ගැන. දැන් ඔය Tourmaline කියලා ඛණිජ ද්‍රව්‍යයක් තියෙනවා. මේ නම ඉංග්‍රීසියට එකතු වෙලා තියෙන්නේ 'තුරමලී' සහ 'තෝරමල්ලි' කියන වචන ආශ්‍රෙයන්. 

ඒ වගේම ඔය B1 විටමින් ඌනතාවය නිසා ශරීරරයේ  ඇතිවෙන අප්‍රාණිකතා රෝගයට යෙදෙන Beriberi කියන නම එන්නේ (ඒ රෝගය වැඩියෙන්ම තියෙනවා කියලා සැක කරන්න පුලුවන්) සිංහල මිනිස්සුන්ගේ භාෂාවේ එන 'බැහැ' 'බැරි' වගේ වචනවලින්. තව වචනයක් ඔය වගේ තියෙනවා 'Aswaddumization' කියලා. මේක එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරණායක මහත්මයා තමයිලු මුලින්ම භාවිත කළේ. අස්වැද්දීම කියන වචනය ආශ්‍රිතවයි ඒක එන්නේ. නමුත් මේක ඔක්ස්ෆර්ඩ් වැනි පිළිගත් ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂවල දකින්නට නැහැ. තව බොහෝ දෙනෙක් හිතාගෙන ඉන්නවා 'Kachcheri' කියන වචනයත් සිංහලයෙන් ඉංග්‍රීසියට ගිය වචනයක් කියලා. නමුත් ඇත්තටම කච්චේරි කියන වචනයේ ප්‍රභවය තියෙන්නේ හින්දි භාෂාවේ. 

සිංහල භාෂාව වෙනත් ඉන්දු-ආර්ය භාෂාවන් ආශ්‍රෙයන් සංවර්ධනය වුනා වගේම තවත් භාෂාවන් කිහිපයක වර්ධනයටත් සිංහල භාෂාව දායක වෙලා තිබෙනවා. මේක භාෂා විද්‍යාවට අනුව සැලකෙන්නේ ඒ ඒ භාෂාවන්ට තිබෙන ඥාතී භාෂාවන් වශයෙන්. ඒ කියන්නේ එක් භාෂාවකින් සම්භවය ලබන වෙනත් භාෂාවන් ගැන. ඒ අනුව සිංහල භාෂාවෙන් සම්භවය ලැබූ සිංහල භාෂාවට නෑකම් කියන තවත් භාෂාවන් තියෙනවා. ඔය කියන භාෂා අතරින් ප්‍රසිද්ධම එක තමයි මාලදිවයින් ජනතාවගේ භාෂාව වන දිවෙහි භාෂාව. ක්‍රිස්තු පූර්ව 03 වැනි සියවස කාලයේ පැවති හෙළ, හෙළු හෝ එලු වශයෙන් හදුන්වන සිංහල භාෂාවේ ආදීතම මුහුණුවරකින් තමයි දිවෙහි භාෂාව සංවර්ධනය වෙන්නේ. ඒ වගේම Macanese Patois නමින් හැදින්වෙන මිශ්‍ර භාෂාව (Creole language - භාෂා කිහිපයක් මිශ්‍රව සැදුනු භාෂාවක්) සංවර්ධනයටත් මැලේ සහ පෘතුග්‍රීසි වැනි භාෂාවන් එක්ක සිංහල භාෂාවත් හරි හරියට දායක වෙලා තිබෙනවා. මැකාවූ රාජ්‍යෙය් පෘතුගීසී ජාතිකයන් විසින් පාලනය කළ සමහර ප්‍රදේශවල අදටත් මේ භාෂාව භාවිත වෙනවා, නමුත් ඉතාම සුලු ප්‍රමාණයකින්. 

සිංහල භාෂාවත් එක්ක සංඛ්‍යා ලිවීමේදී අපි භාවිත කරන 0, 1, 2, 3 . . . ආදී සංඛ්‍යා අපේ නෙවෙයි අරාබියේ අයගේ සංඛ්‍යා ක්‍රමය කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ. හැබැයි ඔය අරාබි අංකන ක්‍රමයට කලින් පිරිසිදු සිංහල අංකන ක්‍රමයකුත් තිබුනා. අයිරිෂ්-ඇමරිකන් භාෂාවේදියෙකු වන මයිකල් එවර්සන් තමයි මේ සිංහල අංකන ක්‍රමය ගැන කතාව මෑතකදි එලියට ගත්තේ. මේ තියෙන්නේ ඒ කියන සිංහල අංකන ක්‍රමය. 


එවර්සන් මේ කියන සිංහල අංකන ක්‍රමයේ හැඩතල සිංහල යුනිකෝඩ් පද්ධතියට එකතු කරන්න කියලා Unicode Consortium එකට යෝජනාවලියක් (Proposal to add archaic numbers for Sinhala to the BMP of the UCS) ඔහු විසින්ම ඉදිරිපත් කරා (The Unicode Consortium කියන්නේ යුනිකෝඩ් ප්‍රමිතිය භාරව ඒ සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරන ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය නොවන සංවිධානය). ඒ අනුව 2014 ජූනි මාසයේදී නිකුත් කළ යුනිකෝඩ් 7.0 වන සංස්කරණයට මේ අංකන ක්‍රමය එකතු කරලා තිබෙනවා. 

සිංහල භාෂාව ගත්තම ප්‍රාදේශීය ව්‍යවහාර සෑහෙන්න විවිධයි. ඔය ප්‍රාදේශීය ව්‍යවහාර රටාව අතින් ගත්තම වැඩියෙන්ම අපහසුතාවයට පත්වෙන්නේ මාතර මිනිස්සු. මක්කටෙයි ඉතින් ඒ කතා. විජය - මාලිනී සහ රෝයි - සුමනා වගේ ජනප්‍රිය නලු නිළියන් රගපෑ 'මේ දෑස කුමටද' චිත්‍රපටිය බලන්න මාතර මිනිස්සු ආවේම නැහැයි කියනවනේ. හෝල් එකට මොන පින්තූරේ (චිත්‍රපටිය) ආවත් ආසාවෙන් ඒක බලන මාතර සිනමාලෝලීන් 'මේ දෑස කුමටද' චිත්‍රපටයේ දැවැන්ත ප්‍රචාරක පුවරුව දිහා බුකවාගෙන (නිකන් බලාගෙන ඉදලා) හැරිලා යනවලු. පස්සේ සිනමා ශාලාවේ මැනේජර් උන්නැහේ ප්‍රචාරක පුවරුව වෙනස් කරාලු ‘මේ දෑස මක්කටෙයි' කියලා. එතකොට ඔන්න ආවලු සෙනග සූ ගාලා. 

මාතර මිනිස්සුන්ට තමන්ගේ භාෂා ව්‍යවහාරය නිසා නොසෑහෙන්න අපහාස වෙනවා තමා. විෂේශයෙන් කොළඹ රටේ උදවිය තමයි එහෙම කරන්නේ. උපන් ගම පිට පළාත්වල උනත් පස්සෙන් පහු කොළඹට ගාල් වෙච්ච සමහර අයත් අනේ මන්දා ඉතින් ඒ ගොඩේමයි. හැබැයි ඉතින් මේ කොදෙව්වේ මාතර බත් කඩයක් නැති එක ටවුමක් ඇතෙයි? 

මොනවා කරත් මාතර මිනිස්සුන්ගෙන් "ඊයේ පොල් ලෙලි ගැහුවද?" කියලා අහන්න එපා. ඒක අසභ්‍ය අර්ථයක් දෙන ප්‍රශ්නයක්. අහන්න ඕනම නම් "ඊයේ පොල් ඔයව්වද?" කියලා ඇහුවට කාරි නෑ. 

ඔය බදුල්ල පැත්තේ මිනිස්සු අහන්නේ නැහැනේ 'කෑවද?' 'බිව්වද?' කියලා. එයාලා කරන්නේ 'කෑවා..?' 'බීවා..?' කියලා ඇදලා කතා කරලා ඒ ප්‍රශ්නය අහන එක. අපි 'ඇත්තද?' කියලා අහනවා වගේ බදුල්ලේ සමහරු යමක් තහවුරු කරගන්න 'හා ඔව් ද?' කියලා අහනවනේ. නුවර පළාතේ කියන්නේ "ඔයාලා මාළිගාවට යන්ට කලින් දවල්ට කාලා ඉන්ට ඈ" කියලා. අංග පුලාවට ඉන්න (රූමත්නුවර මැණිකේ කෙනෙක් ඔහොම කිව්වම නොකා යන්න හිතෙන්නෙම නෑ. අපේ අම්මාගේ ගම නුවර. නුවර අපේ ආච්චි අපේ අම්මට කතා කරන්නේ 'අක්කුන් දුව' කියලා. නුවර පළාතේ බොහෝ අම්මලා තමන්ගේ දෝණියැන්දලට ඔය නමින් කතා කරනවා මට ඇහිලා තියෙනවා. මොකද්ද ඇත්තටම ඔය 'අක්කුන් දුව‘'කියන නමේ තේරුම? 

වතාවක් මම ගියා අම්බලන්ගොඩ මගේ යාලුවෙක්ගේ ගෙදර. ඒ ගිහින් ඉතින් යාලුවත් එක්ක කතා කරමින් ඉන්නකොට යාලුවගේ අම්මා ඇවිත් "ලොකු පුතේ මම මල්ලි හන්දියට එහාට කරලා ඉක්මනට එන්නම්" කියලා මගේ යාලුවගේ බාල සහෝදරයත් එක්ක ගෙදරින් පිටත්වුනා. වෙන පළාත්වල 'ඇරලවලා එන්නම්' හෝ 'ගිහින් දාලා එන්නම්' කියනවා වගේ අම්බලන්ගොඩ සමහර අය කියන්නේ 'එහාට කරලා එන්නම්' කියලා.  

කුරුණෑගල බස් නවත්තන තැන් නෑ කියලා දන්නවද? එහේ තියෙන්නේ 'බස් හිටෝන තැන්'. මොනරාගල අය දන්නවා ඇති "ඇටි කුකුලා බුග්ගහන වෙලාවට" අවදි වෙන්න ගිහාම කොච්චර කම්මැලි හිතෙනවද කියලා. 

ඉංග්‍රීසි සහ සිංහල භාෂාවන් දෙකෙන් වඩාත්ම සුන්දර සහ උසස් භාෂාව මොකද්ද කියලා කවුරුහරි මගෙන් ඇහුවොත් මම නිසැකවම නම් කරන්නේ සිංහල භාෂාව. සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි භාෂා දෙකම හොඳින් අධ්‍යනය කරනකොට පැහැදිලි වෙන දෙයක් තමයි ඉංග්‍රීසි භාෂාව අර්ථ පැහැදිලි කරන (Explaining language) භාෂාවක්. නමුත් සිංහල භාෂාව අර්ථ නිරූපනය කරන (Expressive language) භාෂාවක්. මේ භාෂා දෙනෙක් අදට ගැලපෙන වඩාත් පොහොසත් වදන් මාලාවක් තිබීම අතින් සහ ප්‍රායෝගිකභාවය අතින් ඉංග්‍රීසිය ඉදිරියෙන් තිබෙන බවට වාදයක් නැහැ. නමුත් සිංහල භාෂාවේ වචනවලට ගැබ් කරන්න පුලුවන් හැඟීම් ඒ ආකාරයෙන්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙදි කරන්න බැහැ. උදාහරණයක් විදියට "ඇයට ඇඬුනා" කියන වාක්‍ය ඛන්ඩයේ තිබෙන හැඟීම්බර ස්වභාවය ඉංග්‍රීසියෙන් She teared up හෝ She broke into tears යනුවෙන් කියනකොට නැති බවයි මට හිතෙන්නේ? අනිත් අයටත් හිතෙන්නේ එහෙමමද? ඒක අපේ මව් භාෂාවට අපි දක්වන සමීප බව නැත්නම් හුරුව නිසා දැනෙන හැඟීමක්ද? 

ආණ්ඩ්‍රක්‍රම ව්‍යවස්ථා ගැන මේ දේවල් දන්නවද?



ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සහ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වගේ මාතෘකා ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ කතා නෙකෙරුණු මැතිවරණයක් කතා නොකෙරුණු වර්ෂයක් නැති තරම්. ඒ තරමට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ Hot Topic එකක්. ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන ආණ්ඩුක්‍රමයේ සංශෝධන පෙළගැස්ම ගැන වගේම මෑතකදී එයට එකතුවුණු 19 වැනි සංශෝධනය ගැනත් මීට කලින් මේ බ්ලොග් අඩවියේ ලිපි පළවුණා. මේ කතා කරන්න උත්සාහ කරන්නේ ලෝකය පුරා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ගැන. 

20 ට කලින් දැන් තියෙන මැතිවරණ ක්‍රමය දැනගෙන ඉමු



ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ගෙන ඒමට නියමිත 20 වන සංශෝධනය මේ ලිපිය ලියන අවස්ථාව වනවිට ප්‍රසිද්ධව අවසන්. කලින් අවස්ථාවක 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පත ගැන ඉදිරිපත් කළ ආකාරයේ සමාලෝචනයක් 20 වන සංශෝධනය සම්බන්ධයෙනුත් ඉදිරිපත් කරන්න මම උත්සාහ කළා.